"Kijk ik om me heen,
sta ik midden in mijn leven..."
 
- Loesje

Ja, ik wil op de hoogte blijven van de activiteiten van het Huis voor Zingeving en de gratis nieuwsbrief ontvangen.

In het kader van de huidige bezuinigingen op de extreem stijgende kosten van de gezondheidszorg wordt er de laatste tijd in medische en politieke kringen steeds vaker discussie gevoerd over de vraag hoe lang we mensen nog moeten blijven behandelen en waar de grens ligt waar we moeten stoppen met medisch ingrijpen en het eindigende levensproces in handen moeten laten van de natuur. In dat licht doemt onvermijdelijk weer de vraag op naar ons levenseinde en hoe daarmee om te gaan, een vraag die in onze cultuur lang werd weggestopt.
 
De Tibetaanse monnik Sogyal Rinpoche schreef daartoe een inmiddels wereldwijd bekend en actueel geworden boek: Het Tibetaanse boek van leven en sterven, dat ik in dit kader nog eens onder de aandacht wil brengen. Sogyal hoopt, vertelt hij desgevraagd, dat het boek een stille revolutie teweegbrengt in de manier waarop we omgaan met de dood en de zorg voor stervenden, en ook in de manier waarop we omgaan met het leven en de zorg voor de levenden. In dit belangwekkende boek brengt Sogyal Rinpoche, een internationaal bekend meditatieleraar en spreker, de oude wijsheid van Tibet in verband met hedendaags onderzoek van de dood en het sterven en van de aard van het universum. Met een ongekende breedheid van opzet verheldert Het Tibetaanse boek van leven en sterven de majestueuze visie op leven en dood die vervat ligt in het Tibetaanse Dodenboek. Naast prachtige verhalen beschrijft Sogyal Rinpoche ook eenvoudige maar doeltreffende oefeningen uit de Tibetaanse traditie die iedereen, ongeacht zijn religie of achtergrond, kan doen om zijn leven te veranderen, zich voor te bereiden op de dood, of stervenden te helpen.
 
De Dalai Lama zegt in zijn voorwoord in dit boek: De dood is een wezenlijk deel van het leven, waar ieder van ons vroeg of laat zeker mee te maken krijgt. Zoals ik het zie, zijn er twee manieren waarop we er tijdens ons leven mee om kunnen gaan. We kunnen de dood negeren of we kunnen het vooruitzicht van ons eigen sterven onder ogen zien en, door er helder over na te denken, het lijden dat het met zich mee kan brengen, zo gering mogelijk maken. Niettemin kunnen we op geen van beide manieren de dood overwinnen. Als boeddhist zie ik de dood als een normaal proces, een realiteit waarvan ik aanvaard dat ze zal plaatsvinden, zolang ik in dit aardse bestaan verblijf. Omdat ik weet dat ik hem niet kan ontlopen, heeft het weinig zin mij er druk over te maken. De dood is voor mij eerder iets als het wisselen van kleren wanneer die oud en versleten zijn, dan een definitief einde. Toch is de dood onvoorspelbaar. We weten niet wanneer of hoe hij plaats zal vinden. Het is dus verstandig enige voorzorgsmaatregelen te nemen.  

Dit boek is een zegen: recht uit het hart, wijs, praktisch en verhelderend, vol met inspirerende verhalen, deskundige leringen en het grote, van mededogen vervulde hart van Boeddha.  

Bron: Sogyal Rinpoche.(1994).Het Tibetaanse boek van leven en sterven. Servire.

Sogyal Rinpoche werd geboren in Tibet en volgde zowel een Tibetaanse als een Westerse universitaire theologische en filosofische opleiding. Sinds 1971 geeft hij boeddhistisch onderricht in het Westen. Zijn reputatie als autoriteit op het gebied van het Tibetaanse Dodenboek en zijn vele gesprekken met leidende figuren uit de psychologie, de natuurwetenschap en de geneeskunde, maken hem tot een geliefd spreker op internationale conferenties.

Geplaatst op 30/06/2011
door Hans Pijnaker


Klik hier voor de huisregels.

Klik hier om terug te gaan naar "Recente berichten"