"Iets dat je weet, omzetten in iets wat je doet. Dat is de grootste uitdaging."

- Dan Millman, voormalig wereldkampioen atletiek en schrijver

Ja, ik wil op de hoogte blijven van de activiteiten van het Huis voor Zingeving en de gratis nieuwsbrief ontvangen.

In 2001 publiceerde cardioloog Pim van Lommel in het gerenommeerde medische tijdschrift The Lancet over zijn onderzoek naar bijna-dood-ervaringen (BDE) bij 344 Nederlandse patiënten. Zij hadden een hartstilstand in het ziekenhuis gehad. Van hen bleken er 62 een BDE te hebben meegemaakt. Van Lommels artikel was wereldnieuws.

In zijn boek Eindeloos Bewustzijn bespreekt van Lommel alle in's en out's rondom dit fenomeen en geeft hij ook praktijkvoorbeelden, zoals:

"Ik voelde dat ik mijn lichaam losliet en begon omhoog te stijgen. Door het dak. Boven het ziekenhuis. Alles werd kleiner en de snelheid nam enorm toe. Alles was donker om mij heen behalve verschillende sterren die op mij af suisden en ik zag dat deze verschillende kleuren hadden. Tijd voor enige waarneming had ik niet want de snelheid was enorm. Dat werd minder toen ik bemerkte dat ik in een soort zandloper terecht was gekomen en ik naar de opening werd 'gezogen'. Ik bemerkte toen dat ik niet alleen was want er was een stroom die zich in tegengestelde richting bewoog. Denkend over reïncarnatie heb ik later gedacht dat dit wel eens die stroom kon zijn. Eenmaal door die opening begon alles te veranderen. Allereerst het gevoel dat ik kreeg. Het was zo emotioneel dat ik het niet beschrijven kan. Ik kreeg een gevoel van vrede dat ik op aarde nooit gekend had….Een alles overweldigend gevoel van liefde kwam over mij, niet het aardse gevoel dat ik ook goed kende, maar iets wat ik niet beschrijven kan. Ik zag boven mij een sterk licht en op weg daarheen hoorde ik prachtige muziek en zag ik kleuren die ik nog nooit had waargenomen. Het waren niet alleen de gevoelens die ik net beschreef, maar ook het gevoel dat hier een totaal andere dimensie was. Als er iets niet was, dan was dat ons aardse begrip van tijd! En ik had een soort verruimde blik op die andere dimensie. Op mijn weg naar boven, naar dat alles omvattende licht, zag ik talloze 'wezens' die ook op weg waren. Bijna bij dat licht aangekomen, werd ik tegengehouden door een soort van vlies waar achter zich dat licht bevond."

Ook een langdurend Amerikaans onderzoek naar BDE's van de arts Raymond Moody, spreekt van uittredingen, ontmoetingen met andere wezens, lichtverschijnselen en door die ervaringen veranderde levens. In zijn inleiding op diens studie De tunnel en het licht schrijft de Nederlandse huisarts en voorzitter van de Stichting Dr. Elisabeth Kübler-Ross Nederland, Pieter Sluis: "Velen, onder wie wetenschappers uit vakgebieden als de natuurkunde en de scheikunde die toch niet bekend staan om hun zweverigheid, vinden elkaar in de overtuiging dat we aan het begin staan van een periode van grote veranderingen, waarbij het noodzakelijk is te komen tot een totaal nieuw beeld van het leven op aarde. Ongekende samenhangen dienen zich aan. Zichtbaar zijn ze niet, tastbaar nog minder, maar wel in hoge mate waarschijnlijk!

En de Amerikaanse socioloog Andrew Greely, die de Amerikaanse versie van Moody's boek inleidt, zegt in zijn conclusies: Heeft het BDE-onderzoek wetenschappelijk bewezen dat er leven is na de dood? Volgens mij niet, hoe enthousiast men soms ook is geweest in zijn beweringen. Er is alleen bewezen dat veel mensen op het moment van hun dood een heilzame ervaring hebben die een belofte lijkt in te houden. Ik geloof niet dat we m.b.t. het voortleven van de mens meer kunnen verwachten dan die conclusie. Zo begrijp ik ook niet waarom veel gevestigde wetenschappers en medici zich niet kunnen neerleggen bij het bewezen feit dat deze ervaringen voorkomen en dus een onderwerp zijn om met belangstelling en respect te bestuderen. Heeft het BDE-onderzoek anderzijds ook feiten opgeleverd die voortleven van de mens na de dood aannemelijker maken, vraagt Greely zich af. Voor mijn gevoel wel, concludeert hij. Maar het is nog steeds een kwestie van aannemelijkheid of waarschijnlijkheid, en zo lang dat zo is, moet geloof erin nog de laatste stap overbruggen. De meeste mensen die een BDE hebben gehad, nemen die stap gemakkelijk.

Bron:
Pim van Lommel, Eindeloos bewustzijn (2007), Ten Have. Raymond A.Moody, De tunnel en het licht; het verschijnsel van de Bijna-Dood-Ervaring (1988), Bruna Uitgevers.

Geplaatst op 15/01/2012
door Hans Pijnaker


Klik hier voor de huisregels.

Klik hier om terug te gaan naar "Recente berichten"

De BDE is een authentieke ervaring. Daar hoeft geen twijfel over te bestaan. Echter bijna dood is niet helemaal dood. Evolutionair gezien heeft het voordelen dat als een persoon aan ondragelijke pijnen leidt dat hij het gevoel heeft uit zijn lichaam te treden. Het is belangrijk te beseffen dat vroeger medische behandelingen onder primitieve omstandigheden plaats vonden. Ook vonden er nogal eens ongelukken plaats waarbij de pijnen extreem konden zijn. Het op een natuurlijke wijze kunnen uitschakelen van pijn kan dan een voordeel zijn. Een tijdje geleden zag ik in een documentaire dat dit gebeurde bij een bergbeklimmer die bezig was de Mount Everest te beklimmen en daarbij verongelukte. Ook hij ervaarde een BDE toen de pijn ondragelijk werd. En juist door het uitschakelen van de pijn bleef hij kalm zodat hij gered kon worden. De BDE vindt plaats onder extreme omstandigheden. Er vindt dan van alles in het lichaam plaats. Juist onder die omstandigheden waarin allerlei stoffen vrijkomen is het lichaam in staat om hallucinaties te produceren. De hersenen produceren regelmatig hallucinaties zoals iedereen elke nacht kan ervaren. Hele werelden worden in de nacht geschapen door de hersenen waarin we van alles lijken te beleven.

Hoe mooi deze ervaringen ook zijn. Het wetenschappelijk bewijs dat de ziel werkelijk uittreedt is niet geleverd. Experimenten met teksten die boven op kasten lagen en alleen door een uittredende ziel gelezen zouden kunnen worden gelezen hebben niets opgeleverd. Als ik terugdenk aan wat er voor mijn geboorte was dan proef ik absolute stilte. Zelf ben ik er van overtuigd dat ik na de dood naar die stilte zal terugkeren. Ik ben uit stilte ontstaan en zal stilte zijn. Sterker, op een fundamenteel niveau ben ik ook nu nog stilte al ervaar ik dat niet zo. Zelf vind ik deze visie mooier dan het idee dat ik als ziel van het ene leven naar het andere zou moeten gaan, het moeten doormaken van een bijna oneindige cyclus waarin steeds weer opnieuw problemen opgelost zouden moeten worden. In mijn boek Jij bestaat niet (www.jijbestaatniet.nl) ga ik uitgebreid in op wat naar mijn mening de vermoedelijke achtergrond is van de BDE en van het geloof in reincarnatie. Als je de verschillende visies tav reincarnatie onderzoekt dan blijkt dat er diverse opvattingen zijn over kwesties als wat heeft een ziel (alleen mensen of ook dieren en zo ja welke dieren), wat gebeurt er exact met die ziel (visies daarover verschillen, het ene dodenboek bevat andere informatie dan het andere) enz. Kortom ook reincarnatie is niet een bewezen feit. Zelf ben ik ervan overtuigd dat mij de stilte wacht die door sommigen wordt aangeduid met de term nirvana. Ik hoef daarvoor niets te doen. Ik hoef geen karma op te lossen, niet allerlei taken te verrichten. Ik kan geen fouten maken al zou ik het willen. Uiteindelijk wacht ons allen het paradijs van onkwetsbaarheid en eeuwige rust.